این نوشتار، یک نقد ادبی نیست؛ نقد جامعه شناختی است بر پدیده‌ای ادبی. اکنون که این نقد را می‌نویسم، بیش از ۵۰ سال از انتشار رمان سووشون گذشته است. سووشون همچنان خوانده می‌شود و سیمین دانشور، چراغی روشن در دست بلند قامت ایستاده در بالای قله ادبیات فارسی. سیمین دانشور در گفتگوهایش با روزنامه‌های مختلف، گفته که در سووشون، بخشی از تاریخ را نوشته است و وقایع و اشخاص رمان برگرفته از واقعیت هستند. در این نوشتار، نشان می‌دهیم سووشون یک داستان بلند غیرواقع گراست. سووشون، لغزش‌ها و تناقض‌هایی اساسی درباره اشخاص، گروها و وقایع تاریخی در ادبیات فارس دارد.