آثار به جا مانده از صوفی «الله‌یار بن تیمور» ـ از عارفان قرن دوازدهم هـ .ق از توابع شهر سمرقند ـ نشان می‌دهد که بعد دینی و مذهبی وی بر دیگر جنبه‌های او برتری داشته است. اگرچه این صوفی در اواخر عمر، گرایش جدی به حوزه‌های معرفتی پیدا کرد تا جایی که در برخی از آثار غیرمعتمد، او را به نقشبندیه منتسب می‌دارند، اما تالیف «مخزن المطیعین»، «مسلک المتقین» و «ثبات العاجزین» ـ که هر سه در حوزۀ اعتقادی است- میزان توجه وی را به تعلیم اندیشه‌های دینی و مذهبی نشان می‌دهد. در «مراد العارفین» (کتاب حاضر) این چهره نمودی فراوان می‌یابد. علت تالیف این کتاب، آشتی دادن شریعت و طریقت است. او در کتاب قصد دارد تا بین تفرقه‌ای که برخی افکندند و راه اباهه‌گری و بدعت را پیش گرفتند و آن‌چه که اصل تصوف، شریعت و طریقت است، تفاوت قائل شود. کتاب حاضر مقدمه، تصحیح و تعلیق عباسعلی وفایی به چاپ رسیده است. برخی از عناوین کتاب عبارت است از: تسمیه و صفات صوفی؛ علوم صوفیه و حقیقت ایشان؛ شناختن حقیقت خود؛ شناختن دنیا؛ سلوک در راه طریقت؛ فهم معنی سخنان صوفیان.