در پژوهش حاضر، به موضوع نوستالژی یا روان‌شناسی درد ـ یکی از اصطلاحات نوین روان‌شناسی ـ در حوزة ادبیات معاصر پرداخته شده است. در این پژوهش نخست، دربارة ریشه‌شناسی و ریخت‌شناسی این اصطلاح روانی توضیحاتی ارائه شده و سپس نوستالژی در حوزة شعر فارسی با محوریت شعر نیما یوشیج؛ سهراب سپهری؛ مهدی اخوان ثالث؛ سیاوش کسرایی؛ نادر نادرپور؛ فریدون مشیری؛ محمدرضا شفیعی کدکنی و قیصر امین‌پور بررسی شده است. در آثار این شاعران زمینه‌های مختلفی از روان‌شناسی درد؛ نظیر غم غربت، جوانی، پیری، معشوق، وطن و... به چشم می‌خورد. شایان ذکر است در لابه‌لای این پژوهش شواهد شعری مناسبی از هشت شاعر مورد نظر آورده شده است.