نویسنده در کتاب حاضر که به صورت گفت‌ و شنودی و مکالمه‌ای تنظیم شده است، سعی در تعیین نسبت واقعی بین فلسفه سیاست و خشونت دارد و سعی دارد نشان دهد که واقعا چه رابطه‌ای بین این سه برقرار است. از این‌رو نویسنده به انتقاد از کسانی می‌پردازد که نسبت بین این سه را به گونه‌ای دیگر تبیین کرده‌اند. برای مثال وی از شخص یا اشخاصی که فلسفه‌ی افلاطون را مبدا و مسبب خوشنت دنیای کنونی می‌دانند، سخت انتقاد کرده و مطرح کردن این نسبت را به نوعی پوشاندن چهره‌ی خشونت شایع در سرار جهان می‌داند. هم‌چنین تصریح می‌کند که امکان ندارد ظلم و تجاوز بعضی حکومت‌های قرن بیستم را به چند صفحه از فسلفه‌ی افلاطون نسبت داد.