کتاب حاضر، رماني آمريکايي است که سادگي بي‌خدشه آن، زيبايي کم‌نظيري به آن مي‌دهد. هنر نويسنده در اين است که موضوعي رمانتيک را به طرزي غير رمانتيک نقل مي‌کند، و اين نکته تناقضي بس گيرا به وجود مي‌آورد که سخت‌گيرترين خواننده‌ها را تحت تأثير قرار مي‌دهد. در اوايل ۱۹۱۷، «هنري» به عشق اعتقاد ندارد و جنگ به نظرش ورزشي سرگرم‌کننده مي‌آيد؛ اما در پايان همان سال، به حقيقت عشق و جنگ پي مي‌برد. هنر نويسنده در محسوس گرداندن اين تحول خاصه بدان سبب است که نه دست به تجزيه‌وتحليل مي‌زند و نه دست به نقل جمله‌هاي سنگين و پرمعني، بلکه فقط به واقعيت و مطالب عيني و روزمره اکتفا مي‌کند. اگر «هنري» تغيير کرده است، بدان سبب است که زيسته و آموخته ‌است. رمان بدان اکتفا مي‌کند که آنچه او مي‌بيند به ما نشان دهد و ملاحظات او را منعکس کند. خواننده، قهرمان داستان را گام‌به‌گام دنبال مي‌کند و نرم‌نرم، بدون آشفتگي، به‌جايي مي‌رسد که او را دوست بدارد و خود را جاي او بگذارد.