تحول‌خواهي مهم‌ترين خصلت گرايش‌هاي سياسي ايرانيان معاصر است، تحولي که گاه منجر به اصلاح و گاه باعث انقلاب شده است. در چهار دهه گذشته اسلام و فهم از الزامات و پيامدهاي سياسي آن در عرصه عملي سياست يکي از منابع اصلي تحول‌خواهي در ميان نيروهاي سياسي بوده است. نويسنده در اثر حاضر نيز به دنبال فهم آثار عملي هويت بر سياست در ايران چند دهه گذشته است. در همين راستا وي در کتاب حاضر دو نگرش کلان و عمده به نقش اسلام سياسي و اسلام پسا سياسي دو نيروي عمده‌اي هستند که آينده تحولات سياسي ايران را رقم خواهند زد. درحالي‌که گروه اول با زعامت اصول‌گرايان بر تداوم راه اسلام انقلابي و مبارزه‌جو تأکيد دارد طرفداران اسلام پسا سياسي در پي تلفيق اسلام با الزامات مدرنيته و در رأس آن‌ها آزادي‌هاي اجتماعي و دموکراسي هستند.