مسئله این کتاب، چگونگی تغییراتی است که از سویی، در ادبیات فارسی و شیوه نگارش تاریخ آن و از سوی دیگر، در موقعیت‌های اجتماعی مرتبط با آن روی داده‌اند. از خلال چنین مسئله‌ای، مجموعه‌ای از مناسبات مطرح می‌شود که طی آن ها، ادبیات در معنای امروزی آن تصویر شده است و امکان بازبینی متون ادبی، فارغ از نسبت‌های پیشین، فراهم می‌شود. مسئله دیگر این کتاب، پرسش از شرایط تغییر موقعیت‌های اجتماعی تولید کننده متون ادبی و نسبت آن با روابط قدرت در دورانی است که فرایند نوگرایی، ایران را فرا می‌گرفت. بدین منظور، به تبار مفاهیم جدیدی چون ادبیات و تاریخ نگاری ادبیات می‌پردازیم و ظهور موقعیت‌های اجتماعی مرتبط با آن ها را بررسی می‌کنیم.