مولانا اظهر و يا مولانا ظهيرالدين اظهر يکي از خوشنويسان بنام سده نهم هجري است. راجع به زمان تولد و مرگ وي هيچ سند و نوشته تاريخي در دست نيست هرچند با توجه به اولين و آخرين اثر او مي‌توان دريافت که در حدود ۵۶ سال فعاليت حرفه‌اي را در دربارهاي مختلف تجربه کرده است. در اغلب کتاب‌هاي تاريخي از او به‌عنوان يکي از شاگردان ممتاز جعفر تبريزي که در تحرير خطوط شش‌گانه درجه کمال را داشته، نام‌برده مي‌شود. بعضي از آثار باقي‌مانده از اظهر تاريخ اجرا ندارند و در برخي نيز مکان اجرا قيد نشده است، اما ازآنچه باقي‌مانده مي‌توان يقين داشت که وي در زمره خوشنويسان کتابخانه سلطنتي بايسنقرميرزا بوده است. پس از مرگ شاهرخ تيموري تاريخ پرفرازونشيبي در منطقه شرق ايران رقم مي‌خورد و شاهزادگان مدعي تاج‌وتخت يکي پس از ديگري بر اريکه سلطنت تکيه مي‌زنند. مولانا ظهيرالدين اظهار نيز هنرمند زمان خويش است و آثاري را در اوج اين تلاطمات و آشوب‌هاي تاريخي کتابت کرده که نشان مي‌دهد وي در نيمه دوم سده نهم هجري در خدمت دربارهاي الغ‌بيگ، ابوالقاسم به ابر، سلطان ابوسعيد و محتملا پيربوداق قره قويونلو بوده است.