شوراهای کارگری بخشی از مبارزة وسیع طبقة کارگر در اروپا است. به اعتقاد برخی مارکسیست‌ها روش‌های پارلمانی در از میان بردن ریشه‌های سرمایه‌داری شکست خورده است و شوراهای کارگری می‌توانند جایگزینی برای سیستم پارلمانی و دموکراسی از طریق انتخابات باشد. نگارنده در کتاب حاضر قصد دارد تا برخی از اشکال فعالیت‌های شوراها را تا به امروز بشکافد. وی نخست تجربة روسیه را به اختصار یادآوری می‌کند و سپس بر روی سایر نمونه‌های سوسیالیست‌های انقلابی متمرکز می‌شود که در شرایط حاکمیت پارلمانی و رفرمیسم عامیانه شکل گرفته‌اند. بدین‌ترتیب فعالیت شوراها در سه مرکز آن در اروپا یعنی کشور بریتانیا، آلمان و ایتالیا به تفصیل مورد بحث قرار می‌گیرد. نگارندة کتاب در نظریات خود بی‌طرف نیست و آن‌چه را در اثرش بررسی می‌شود نقطة آغاز انقلابی برای سرنگونی سرمایه‌درای می‌داند.