کتاب «دختران شهرزاد: زنان نویسنده ایرانی» اثر حسن میرعابدینی، پژوهشی است درباره‌ی تاریخچه و تحولات حضور زنان در عرصه نویسندگی ادبیات داستانی ایران. نویسنده در این کتاب تلاش می‌کند تا به این سؤالات پاسخ دهد که چگونه زنان ایرانی به نویسندگی روی آوردند، ایده‌های اولیه‌ی آن‌ها چه بود و آثار اولیه‌شان چه ویژگی‌های زیبایی‌شناختی داشتند. میرعابدینی در این پژوهش، مسیر حرکت و تحول زنان نویسنده را از نخستین تلاش‌ها تا دوره‌های معاصر بررسی می‌کند. او نشان می‌دهد که در آغاز، آثار زنان نویسنده از نظر مضمون و شیوه نگارش تحت تأثیر نویسندگان مرد بود، اما به تدریج و به ویژه از دهه‌ی ۱۳۴۰ خورشیدی به بعد، نویسندگان زن صاحب صدایی مستقل شده و نوآوری‌های ادبی خود را به نمایش گذاشتند. هدف نویسنده ارائه یک تصویر تمام‌نما از فعالیت ادبی زنان نویسنده در ایران است.