نویسنده در کتاب حاضر تلاش دارد تا با معرفی و مطالعة مختصر کتاب «انسان‌شناسی»، نوشته «ایمانوئل کانت» (1724ـ1804م) دریچه‌ای به سوی اندیشة کانت با محوریت مفهوم انسان باز کند. در این راستا ابتدا پس از بیان کلیاتی دربارة انسان‌شناسی فلسفی، گزارشی از کتاب کانت ارائه گردیده است. در این گزارش از منظری پراگماتیگ به بررسی قوای نفس در سه دستة «اراده»، «آگاهی»، «لذت و اَلم» پرداخته شده است. این امر نشان می‌دهد که رویکرد کانت به شناخت نقش یک رویکرد کارکرگرایانه است. همچنین سرنوشت انسان در این گزارش مطالعه شده است. در این مقال بیشتر اندیشه‌های کانت در مقابل اندیشه‌های «باومگارتن» و جریان روان‌شناسی طبیعی قرار دارد. در پایان این کتاب دیدگاه کانت با ارسطو مقایسه شده است تا بدین طریق وجوه متمایز اندیشة وی بهتر درک شود.