کتاب «شاهنامه‌ای برای شاه؛ ناسیونالیسم شاهنشاهی و مراسم هزاره فردوسی در دوره پهلوی اول» به بررسی نقش شاهنامه فردوسی در شکل‌گیری و تقویت ایدئولوژی ناسیونالیسم شاهنشاهی در دوران پهلوی اول می‌پردازد. این اثر با تحلیل مراسم هزاره فردوسی، به چگونگی بهره‌برداری حکومت پهلوی از میراث فرهنگی ایران برای تثبیت قدرت سیاسی و هویت ملی اشاره می‌کند. نویسنده با رویکردی تاریخی و جامعه‌شناختی، ارتباط میان ادبیات کلاسیک فارسی و سیاست‌های ملی‌گرایانه را مورد واکاوی قرار داده و نشان می‌دهد که چگونه شاهنامه به عنوان نمادی از عظمت تاریخی ایران، ابزاری برای تقویت مشروعیت حکومت پهلوی و تبلیغ ایدئولوژی ناسیونالیستی آن شده است.