کتاب «علم اصول و زبان‌شناسی شناختی» اثری از علیرضا قائمی‌نیا، به بررسی عمیق و نوآورانه‌ی ارتباط میان علم اصول فقه و دستاوردهای نوین زبان‌شناسی شناختی می‌پردازد. این کتاب با رویکردی تحلیلی، نشان می‌دهد که چگونه می‌توان با بهره‌گیری از نظریه‌های زبان‌شناسی شناختی، به فهمی دقیق‌تر و جامع‌تر از مباحث اصولی، به‌ویژه در حوزه‌هایی مانند دلالت‌شناسی الفاظ، هرمنوتیک و فهم نصوص دینی دست یافت. قائمی‌نیا در این اثر، با طرح مباحثی چون نقش استعاره، مجاز، و ساختارهای ذهنی در شکل‌گیری معنا، افق‌های جدیدی را برای پژوهشگران علم اصول می‌گشاید و ضرورت بازنگری در برخی مبانی سنتی این علم را با توجه به یافته‌های علوم شناختی مطرح می‌سازد.