کتاب «الگوهای زمان» نوشته کنجی میز و گوچی به بررسی آثار و سبک سینمایی این کارگردان برجسته ژاپنی در دهه ۱۹۳۰ می‌پردازد. این دهه دوران تحول و تغییرات عمیق در سینمای ژاپن محسوب می‌شود و میز و گوچی با بهره‌گیری از تکنیک‌های نوآورانه و روایت‌های منحصربه‌فرد، جایگاه ویژه‌ای در این دوره به خود اختصاص داده است. کتاب به تحلیل مضامین اجتماعی، فرهنگی و زیبایی‌شناسی در فیلم‌های او پرداخته و نشان می‌دهد که چگونه آثارش بازتاب‌دهنده شرایط تاریخی و اجتماعی ژاپن در آن زمان هستند. همچنین، تأکید بر نقش زنان، نقد نابرابری‌های اجتماعی و استفاده از قاب‌بندی‌های دقیق و طولانی از ویژگی‌های برجسته سبک اوست که در این کتاب به‌خوبی بررسی شده‌اند. مطالعه این اثر برای علاقه‌مندان به سینمای کلاسیک ژاپن و تحلیل‌های عمیق هنری توصیه می‌شود.