رمان عشق و آشغال اثر نویسنده برجسته چک، ایوان کلیما، روایتی عمیق و فلسفی از زندگی یک نویسنده در دوران کمونیستی پراگ است که به دلیل ممنوع‌القلم بودن، مجبور به کار طاقت‌فرسای رفتگری خیابان‌ها می‌شود. این رمان که با نثری گیرا و تأمل‌برانگیز نوشته شده، کاوشی درونی و بیرونی در باب چیستی انسان، عشق، هنر، آزادی و معنا در یک جامعه تحت ستم است. شخصیت اصلی و راوی داستان، نویسنده‌ای است که در مواجهه با سانسور و محدودیت‌های نظام حاکم، شغل رفتگری را برمی‌گزیند. این کار نه تنها وسیله‌ای برای امرار معاش است، بلکه او را در موقعیتی جدید قرار می‌دهد تا با لایه‌های زیرین جامعه، با انسان‌های رانده شده و با "آشغال" به عنوان نمادی از فساد و آنچه جامعه طرد می‌کند، روبرو شود.