امپراتوری ایران از حاکمیت پادشاهان پارس در جنوب ایران برخاسته است. این خاندان شاهی توانست بیش از دو قرن، شرق باستان را از لحاظ سیاسی به یک‌پارچگی و وحدت برساند. قلمرو زمامداری پارسیان از سواحل آسیای صغیر و لیبی تا بیابان‌های آسیای میانه و شبکة رودخانة سند را دربر می‌گرفت و این گسترة پهناور، کلیتی فرهنگی و سیاسی را تشکیل می‌داد. کتاب حاضر، به بررسی تاریخی اولیه از امپراتوری پارسیان اختصاص دارد. نویسنده ضمن اشاره به تعاریف و مقوله‌های قراردادی که به منزلة شالوده‌هایی برای پژوهش دربارة دورة هخامنشی است، به شرح خاستگاه زمامداری پارسیان، سیاست، پایتخت‌ها، مذهب، زبان، اقوام و افسانه‌های مربوطه می‌پردازد. برخی از عنوان‌های مطالب کتاب عبارت‌اند از: آشور و همسایگان آن؛ بابل، عیلام و پارس؛ زمینه‌های برآمدن کوروش؛ پاسارگاد و کمبوجیه؛ کوه بیستون: ماجرای داریوش؛ خشایارشای اول، دستاورد پدر و امپراتوری؛ پرسپولیس؛ پاسارگاد؛ و فرمانروایان دینی و ادیان سلطنتی.