در کتاب حاضر، مؤلف به تاریخچه مدرسه غیاثیه و بستر ظهورش می‌پردازد. مدرسه غیاثیه یکی از آثار تاریخی استان خراسان رضوی است که در حاشیه جنوبی روستای خَرگِرد در فاصله پنج کیلومتری شهر خواف و در نزدیکی مرز افغانستان قرار دارد. این مدرسه چهارگوش، چهار ایوان دارد که دهانه هر ایوان آن ۴.۵ متر و ارتفاع آن‌ها یازده متر است. در گوشه‌های صحن مرکزی، اتاق‌های گنبد دار وسیعی است که جهت تدریس مدرسان ساخته شده است. پیرامون صحن ۳۲ حجره غرفه دار در دو طبقه ایجاد شده است. معمار این مدرسه استاد «قوام الدین شیرازی» بود که در حال کار روی بنا فوت کرد و کار نیمه‌تمام وی را برادرش «غیاث‌الدین شیرازی» کامل کرد.