نویسنده در این کتاب با نقد نگرش‌های شرق‌شناسانه و جامعه‌شناسی تاریخی و بر پایة نظریة آبادی جانشینِ نظریة شهر در ایران، درصدد است اثبات کند که چگونه مفاهیمی که برای تدوین مفهوم‌سازی و نظریه‌سازی شهر در دوره‌های مختلف غرب به کار رفته، در چهارچوب شرایط تاریخی ایران موضوعات نادرست دربارة شرایط مشرق زمین در آبادی‌گری شده است. پیش فرض نظریة آبادی بر این اصل استوار است که در جامعة ایران «آباد» در مقابل «بکر» و «داد» در مقابل «بیداد» به دلیل قرن‌ها تجربة دیالکتیک سازندگی و ویرانگی قرار می‌گیرد، بنابراین مدخلی برای ورود به بحث سکونتگاه‌ها به شمار می‌رود. در این مسیر نویسنده در راستای رسیدن به هدف خود، شماری از ترجمه‌های فارسی، نوشته‌های زبان پهلوی و اوستایی و... را مورد بررسی موشکافانه قرار داده و نتایج آن را نیز در کتاب آورده است.