یورگن هابرماس، متولد 1929 میلادی، از فیلسوفان و نظریه‌پردازان بزرگ اجتماعی و پیشتاز نسل خود به شمار می‌رود. وی که در ابتدا دستیار تئودور آدورنو بود، بعدها از شارحان و مفسران برجستۀ نسل دوم نظریۀ انتقادی و مکتب فرانکفورت شد. اما هابرماس از بدگمانی‌ها و ناامیدی‌های پیشکسوتان خود نسبت به مدرنیته، که تحت‌الشعاع کشتارهای دسته‌جمعی دوران جنگ جهانی دوم بودند، برحذر ماند و این برداشت نسبتا روشن و مثبت وی از عقلانیت، نظریه‌های وی را از نظریه‌های پیشینیان او هم‌چون مارکس، وبر، آدورنو و هورکهایمر تفکیک و متمایز می‌کند. آثار و نوشته‌های جامعه‌شناسی هابرمارس دربارۀ حوزۀ عمومی بورژوایی و در مارکسیستی‌ترین بخش آن دربارۀ بحران مشروعیت در جوامع سرمایه‌داری پیشرفته، منشاء آفرینش و گسترش ادبیات و آثار بسیار عظیم و انبوهی شده‌اند. افزون بر آن هابرماس در حوزه‌های مختلفی چون فلسفه، نظریۀ تصمیم، اقتصاد سیاسی، حقوق و... به تحقیق و تفحص پرداخته است.