نویسنده در این کتاب استدلال می‌کند که نفوذ مارکسیسم سیاسی، بینش فلسفی اساسی مارکس را محو، دگرگون، کژتاب و غیر قابل دسترسی می‌سازد و تمرکز آن بر بازیابی اندیشه‌های فلسفی مارکس، نه در تضاد که در چارچوب گسترده‌ی هگلی است. وی می‌گوید: من در بازخوانی اندیشه‌های فلسفی مارکس، کانون توجه خود را نه در تقابل که برعکس، در چارچوب وسیع‌تر هگلی قرار خواهم داد. توافقی بر سر این که فلسفه شامل چه چیزهایی می‌شود، وجود ندارد. فلاسفه‌ی مختلف به شکل گریزناپذیری آن چه به گونه‌ای متفاوت انجام می‌دهند، درک می‌کنند. درک مقاومت از ماهیت فلسفه آشکارا به انتخاب‌های متفاوتی از مجموعه‌ی بزرگی از آثار مارکس منتهی می‌شود که با برداشتی فلسفی از آرای اوست". نویسنده بر این اساس، شش مبحث را برای کتاب برمی‌گزیند که عبارت‌اند از: "هگل، مارکس و مارکسیسم"، نوشته‌های آغازین مارکس"، "نوشته‌های مارکس در دوران گذار"، "نوشته‌های اقتصادی دوران پختگی مارکس"، "دیدار دوباره‌ی مارکس و هگل" و "مارکس به مثابه‌ی یک هگلی". با طرح این مباحث، نویسنده خاطرنشان می‌کند: "من در این کتاب به این بحث پرداختم که مارکس همیشه با عینک مارکسیسم خوانده شده است، هم‌چنین این بحث را مطرح کردم که اکنون پس از مارکسیسم فرصتی دست داده تا مارکس را دوباره کشف کنیم، که درک کنیم وی نه یک ضد هگلی، آن چنان که اغلب گفته می‌شود، بلکه از بسیاری جهات یک هگلی و در حقیقت ژرف‌اندیش‌ترین شاگرد هگل است... که به نقد، بسط و تدوین ایده‌های نو در پاسخ به دیدگاه هگل می‌پردازد... مادامی که عرضه‌ی پول کم و معضلات ذاتی جهان صنعتی مدرن هم‌چون نقره، تفاوت در فرصت‌های واقعی بین دارا و ندار و مشکلات اقتصادی مشابه ادامه دارند، نظریه‌های مارکس هم‌چنان پابرجاست و مناسب‌ و موضوعیت خود را حفظ خواهد کرد".