کتاب حاضر جلد چهاردهم از مجموعة «مفاهیم اجتماعی» است که در آن پیدایش و تثبیت تفکر ساختار اجتماعی حول سه جنبة «ساختار نهادی»، «ساختار رابطه‌ای» و «ساختار جسمیت یافته» بررسی شده است. در این راستا کاربردهای متوالی واژة «ساختار» که به بهبود تدریجی معنای آن و سپس کاربردش در رشتة نوظهور «جامعه‌شناسی» در سدة نوزدهم منجر گردیده، شرح داده شده است. در ادامه شیوه‌های بررسی این ایده‌ها در آثار «اسپنسر» و «امیل دورکیم» بررسی گردیده است. همچنین در کتاب دیدگاه‌هایی بررسی شده که به تلاش در جهت بازنمایی عمق هستی‌شناختی یا سطوح اجتماعی آن می‌پردازند. این دیدگاه‌ها حول سه چارچوب مفهومی دسته‌بندی شده است: زیربنا/ روبنا» نظام/ خرده نظام و «میدان‌های اجتماعی». مطالعه این کتاب به دانشجویان جامعه‌شناسی، انسان‌شناسی، تاریخ و... توصیه شده است.