اگر میخواهید شاد باشید نباید از این حقایق بترسید بلکه باید با آنها روبرو شوید اول اینکه ما همیشه غمگینیم و حتماً برای غم رنج و ترسمان دلایل خوبی وجود دارد. دوم اینکه هیچ راهی وجود ندارد تا بتوانیم این احساسات را کامل از خودمان جدا کنیم.

یک روز کامل و فوق العاده نوشته مارتین پیج

این یکی از نوشته های مورد علاقه من است قطعه ای که هر از گاهی به آن رجوع میکنم حتی در تحمل ناپذیرترین لحظات افسردگی ام میتوانستم به جوکی که دوستم تعریف میکرد بخندم اما هنوز هم در قلبم احساس خلاء کنم و سپس این حس خلاء به شکمم برسد و آن وقت بود که دلم میخواست از خانه بیرون بزنم و دوکبوکی بخورم - مشکلم چه بود؟ تا حد مرگ افسرده نبودم اما خوشحال هم نبودم بلکه سرگردان و معلق بین این دو حس رنجی که میکشیدم بسیار زیاد بود چون به این درک نرسیده بودم که این دو حس ضد و نقیض میتواند در بیشتر آدمها وجود داشته باشد و واقعاً هم وجود داشت.

چرا در بیان احساساتمان صادق نیستیم؟ آیا دلیلش این است که از زندگی کردن بسیار خسته هستیم و وقت نداریم احساساتمان را با دیگران به اشتراک بگذاریم؟

چرا در بیان احساساتمان صادق نیستیم؟ آیا دلیلش این است که از زندگی کردن بسیار خسته هستیم و وقت نداریم احساساتمان را با دیگران به اشتراک بگذاریم؟ همیشه دلم می خواست. افرادی را که احساسی شبیه من دارند پیدا کنم. بنابراین تصمیم گرفتم به جای اینکه بیهوده دنبالشان بگردم کاری کنم آنها بتوانند دنبالم بگردند - دستم را بالا بگیرم و فریاد بزنم من اینجا هستم به این امید که یک نفر من را ببیند برایم دست تکان دهد. خودش را در من پیدا کند به من نزدیک شود و بتوانیم در کنار هم به آرامش