از ویژگی‌های بارز رباعیات خیامی، یعنی رباعیات برجامانده از خیام، شاگردان و پیروان مکتب وی، شباهت مضمونی بسیاری از آنها به یک‌دیگر است. از درون‌مایه‌های مکرر رباعیات خیامی، علاوه بر حیرت از کارهای هستی و ابراز ناتوانی در گشودن معمای وجود، دعوت به شادکامی و شادخواری است. خیام، همه را به غنیمت شمردن این دو روز گذران عمر فرامی‌خواند. این کتاب، مشتمل بر پنجاه و پنج مقاله و یادداشت کوتاه و بلند در عرصة گستردة ادبیات تحت برخی از این عناوین است: رباعیات خیامی، گالری وحشت یا...؟؛ شعر زورخانه‌ای؛ عینک؛ در حاشیه غلط ننویسم؛ واژه‌ها و رنگ‌ها؛ فروغ فرخزاد و نقد مدرنیسم؛ عطار و هوگو؛ ادبیات وقف؛ و آشوب گزیده‌های ادبی.