آنچه از بررسی منظومه‌های داستانی برمی‌آید، این است که بزم از هنرهای شاهانه شمرده می‌شد و آراستن بساط شادی، به شرط آن که به بی‌توجهی شاه به امور مملکت نمی‌انجامید، یکی از ویژگی‌های پادشاهان قدرتمند و با لیاقت به شمار می‌آمده است. در طی حکومت ضحاک که به روایت شاهنامه هزار سال به طول می‌انجامد، هیچ‌گونه مجلس بزمی برگزار نمی‌شود، در حالی که فریدون، که با قیام کاوة آهنگر،کاخ ضحاک را تصرف کرده، هنوز کاملا بر اوضاع مسلط نشده، بساط بزم برپا می‌کند. نگارنده در این کتاب به ارائة مطالبی دربارة انگیزه‌های برپایی بزم و مناسبت‌های آن، معرفی کسانی که در برگزاری بزم‌ها نقش داشته‌اند و چگونگی آداب حضور آنها در مجالس بزم، لوازم مورد استفاده در بزم‌ها و چگونگی کاربرد آنها، مکان‌های بزم و چگونگی آراستن و آماده کردن آنها، زمان تشکیل بزم، در رخدادهای خاصی که در بزم‌ها حالت تشریفاتی داشته مطالبی را بیان کرده است.