آموزش و پرورش به عنوان نهادی اجتماعی با سایر نهادهای اصلی جامعه از جمله خانواده، مذهب و به ویژه اقتصاد، روابط و کنش‌های متقابل فراوان و گسترده‌ای دارد. از آنجایی که نظام آموزش و پرورش یکی از مهم‌ترین نهادهایی است که از طریق آن مردم برای عضویت فعال در جامعه تربیت می‌شوند و آنچه در مدرسه می‌آموزند به وضوح بر تفکر، نگرش‌ها و مهارت‌های آنها موثر خواهد بود، بنابراین به طور غیرمستقیم برای ایجاد تغییرات مهم و مطلوب اجتماعی و اقتصادی در جامعه می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. از این رو نگارنده برای شناسایی عینی‌تر آموزش و پرورش کشور ایران، آن را از منظر اجتماعی ـ اقتصادی و به عنوان ابزار توسعه بررسی کرده است. هم‌چنین اوضاع اقتصادی ـ اجتماعی آموزش و پرورش در سال‌های 1300 تا 1352 را تحلیل کرده است. تحلیل نظام آموزشی ایران؛ مدیریت، نظارت و امور مالی آموزش و پرورش ایران؛ سازمان آموزشی ایران؛ نظام ارزشی ایران؛ و برنامة پنج‌سالة چهارم عمرانی کشور از جمله فصول کتاب است.