«باک»، سگی بود که در خانة بزرگ قاضی «میلر» زندگی می‌کرد. در سال 1897، که کشف طلا در «کلاندایک» مردم را از سراسر جهان به قطب یخ‌زدة شمال کشاند، باک به عده‌ای از آنها فروخته و به شمال برده شد. در آن‌جا محروم از نوازش و التفات، در دل سرزمینی وحشی، شلاق می‌خورد و سورتمة فرماندار کانادایی را می‌کشید. وقتی او با جویندگان طلا همراه شد طی ماجراهایی به وسیلة «تورنئون» نجات یافت و به دنبال دوستی‌ و عطوفتی که بین آنها به وجود آمد از آن پس باک او را دوست و صاحب اصلی خود دانست و زندگی جدیدی را آغاز کرد. کتاب حاضر ترجمة دیگری از «آوای وحش» اثر «جک لندن» نویسندة برجستة آمریکایی قرن بیستم است.