هدف اصلي در اين کتاب ارائه شيوه تفسير جديد به نام هرمنوتيک زندگي است. از اين شيوه براي تفهم نظامات اجتماعي و فرهنگي استفاده مي‌شود. براي خودآگاه ساختن آدمي از زندگي و رهاسازي نيروهاي زندگي‌اش، براي تجربه نحوه ديگري از زيستن. شعار فلسفي هرمنوتيک زندگي آن است که بر زندگي خود روشنابخش زندگي است». يعني اگر موضعي گشوده در برابر زندگي اتخاذ کنيم خود زندگي مقولاتي را در اختيار ما مي‌نهد که از دريچه آن‌ها عينيت يافتگي‌هاي زندگي قابل‌فهم مي‌شود. لذا شاکله‌هاي اصلي بحث از تئوري هرمنوتيک زندگي در فصل نخست صورت‌بندي شده است. سپس در فصل دوم يکي از مفروضات اساسي هرمنوتيک زندگي يعني «تاريخ هستي بشر» واکاوي شده است. بر اساس اين مفروض هر پديده انساني معلول گذشته است.