این کتاب نقد و تحلیلی بر فیلم «سال گذشته در مارین باد» به کارگردانی «آلن رنه» است. ماجرای این داستان (فیلم‌نامه) در هتلی بزرگ رخ می‌دهد؛ در جایی شبیه یک هتل مجلل بین‌المللی، با دکورهای شکوهمند، اما بی‌روح؛ یعنی دنیایی از سنگ‌های مرمر، ستون‌ها، نقش‌ونگارهای گچ‌بری‌شده، هزاره‌های زرین، مجسمه‌ها، خدمتکارانی با رفتاری خشک، مشتریانی ناشناس، مودب و احتمالا ثروتمند و تن‌پرور، رقص‌های اعیانی، گفت‌وشنودهای بی‌محتوا و... . در چنین مکانی، ناشناسی از سالنی به سالن دیگر گاه پر از جمعیت و گاه خالی پرسه می‌زند، از درهایی می‌گذرد، با آینه‌هایی مواجه می‌شود. او جسته‌و‌گریخته بخشی از گفت‌وشنود افراد را می‌شنود. نگاهش از چهره‌ای بی‌نام به چهره بی‌نام دیگری می‌گذرد. اما همواره برمی‌گردد و چهره زنی جوان را می‌نگرد و عاقبت به او می‌گوید که پیش از این یکدیگر را ملاقات کرده‌اند و به هم عشق ورزیده‌اند. او اینک به این وعده‌گاه که خود زن تعیین کرده بود، آمده و می‌خواهد او را با خود ببرد. اما زن دچار ترس می‌شود، نمی‌خواهد این دنیای ساختگی و اطمینان‌بخش را ترک کند. دنیایی که به آن عادت دارد. از سويي، مردی دیگر، ملایم، سرد و بی‌اعتنا که شاید شوهر او باشد مراقب اوست. در این ماجرا، تنش روبه افزایش میان سه بازیگر اصلی داستان در روح زن جوان پندارهایی فاجعه‌آمیز می‌آفریند: تجاوز، قتل، خودکشی و... .