کتاب پيش رو به مباحث مهم زبان، منطق و فلسفه مي‌پردازد. اين مباحث اگرچه امروزه مستقل و جدا از يکديگرند اما در سنت فکري گذشتگان تحت يک عنوان به‌صورت پراکنده مطرح مي‌شدند. تقريباً از اوايل قرن بيستم است که مباحث «فلسفه‌ زبان» رواج مي‌يابد و اقبال محققين به نوشتن در اين باب فزوني مي‌گيرد. مي‌توان گفت فلسفه‌ زبان مجموعه‌ مطالعات مرتبط به هم است که از سوي منطق دانان و فلاسفه صورت گرفته و منشأ آن نيز پرسش‌ها و مشکلات فلسفي، منطقي مربوط به زبان بود که ذهن فلاسفه را درگير مي‌کرد. همچنين از سوي ديگر، وقتي دانش زبان‌شناسي، رشد و تکامل يافت و زبان شناسان به تعمق و تفکر در باب آن پرداختند، از مسائل منطقي، فلسفي‌اي بحث کردند که منشأ آن بحث‌هاي زبان‌شناسي بود. فلسفه‌ زبان، تاريخ طولاني‌اي دارد که ما در اين کتاب به آن نخواهيم پرداخت. توجه اصلي ما، در اينجا معطوف به موضوعاتي است که منطق دانان، فلاسفه و زبان شناسان غربي معاصر به آن‌ها پرداخته‌اند.