در این کتاب ابتدا مفاهیمی مانند فضایل مدنی، طبایع انسانی، خصایل فرهنگی و تمایلات ذهنی تعریف می‌شود. سپس ریشه‌های نظریه فرهنگ سیاسی و به‌ویژه پیشگامان و متقدمان رویکرد فرهنگ سیاسی بررسی می‌شود و نقطه آغاز بحث در رابطه با فرهنگ سیاسی را به پیشینیان در یونان باستان مانند ارسطو و افلاطون نسبت می‌دهند. آن‌گاه نحوه شکل‌گیری و افول فرهنگ سیاسی در دهه‌های میانی قرن بیستم تا اواسط آن شرح داده می‌شود. مهم‌ترین نقاط عطف در این دوره، نخست در آثار جامعه‌شناسان فرهنگی مانند «ماکس وبر» و همچنین «سیمور مارتین» مشاهده می‌شود. در ادامه به احیای مجدد مطالعات فرهنگ و فرهنگ سیاسی در حوزه‌های مختلف اشاره می‌شود که از آن به عنوان رنسانس فرهنگ سیاسی یا بازگشت به فرهنگ سیاسی یاد می‌شود. همچنین مطالعات معاصر و رویه‌های اخیر در زمینه فرهنگ سیاسی و نیز تلاش‌های متفکران ایرانی برای توصیف جامعه ایرانی مبتنی بر فرهنگ سیاسی از دیگر مباحث کتاب است. در پایان با ارائه بحث کوتاهی در رابطه با اهمیت فرهنگ و فرهنگ سیاسی در مباحث مختلف در جوامع معاصر و به‌ویژه ایران، دیدگاه نویسنده در رابطه با فرهنگ سیاسی جامعه ایرانی ارائه می‌شود.