ژرار دو نروال را از تأثیرگذارترین نویسندگان سورئالیست فرانسوی می‌دانند. اهمیت نروال در ادبیات فرانسه بیشتر به این دلیل است که او اولین کسی بود که اشراق را وارد رمان فرانسه کرد. اورلیا را می‌توان به‌نوعی سفرنامه روحی نروال به شرق دانست، سفرنامه‌ای همراه با ذهن جنون‌آمیز نویسنده. اورلیا رمانی است که به‌نوعی در زمانه خودش در تقابل با عقل‌گرایی مدرن فرانسه قرار گرفت است. شباهت‌های بی‌شمار بین صادق هدایت و نروال «به‌خصوص نزدیکی‌های بنیادین بوف کور و اورلیا» جدل‌ها و سوءتفاهم‌های زیادی را میان اهالی ادبیات به وجود آورده است و باوجود این‌که روژه لسکو از اتفاقی بودن این همانندی‌ها خبر داد، هنوز هم بر سر تأثیر و تقلید بوف کور از اورلیا آرا و اختلاف‌های بسیاری وجود دارند. این کتاب و در مجموع خود نروال تأثیر زیادی بر جنبش‌های سورئالیستی گذاشتند. در بخشی از این داستان زبان روای می‌خوانیم: رویاهای ما زندگی دوممان هستند. من هیچ‌گاه نتوانسته‌ام راحت از آن دروازه‌های سخت و محکم مثل عاج که ما را از جهان نامرئی جدا می‌کنند، عبور کنم. اولین لحظه‌های خواب تصویری از مرگ‌اند.