شکرگزاری باعث افزایش آن چه که باید برای آن شاکر بود شده و زندگی را مملو از نعمات می کند. در مقابل، ناشکری یا گله مند بودن، شادی های زندگی را کاهش می دهد. افراد گله مند همیشه بر این باورند که نعمت های اندکی در زندگی دارند و از آن چه که دارند هم لذت نمی برند. جهان همواره چیزهایی را به ما ارزانی می دارد که ما خود را مستحقش می دانیم. خوب است که انسان ها هر روز تا جایی که می توانند، لحظاتشان را صرف شکرگزاری برای تمام خوبی های زندگی کنند. در این حالت اگر خوبی های کمی در زندگی وجود دارد، افزایش یافته و چنانچه زندگی مملو از خوبی ها است، باز هم بیش تر می شود و در هر حال شخص شاکر برنده و شاد است، زیرا شکرگزاری موجب وفور نعمت است. "لوییز هی" نظرات دوستان خویش را درباره ی شکرگزاری جمع آوری و حاصل آن را در قالب 49 فصل در این کتاب عرضه کرده است.