«غذا، دعا، عشق»، داستان زنی در جست‌وجوی همه‌ چیز در ایتالیا، هند و اندونزی، اثری از «الیزابت گیلبرت» است. کتاب، شرح سفر زنی است که در پی جدایی از همسر و افسردگی، سفری را از ایتالیا به سمت هند و اندونزی آغاز می‌کند و دیده‌ها و شنیده‌ها و حوادثی که بر او می‌گذرد را با بیانی جذاب و شیوا توصیف می‌کند. در بخشی از کتاب می‌خوانیم: «من دوست جدیدی پیدا کرده‌ام. نام او یودی است. او اندونزیایی است. علت آشنایی ما این بود که او خانه‌اش را به من اجاره داد. او برای زن انگلیسی که مالک اصلی آنجا بود، کار می‌کرد و مراقب املاک او بود تا اواخر تابستان از لندن بازگردد. یودی ۲۷ ساله بود و لهجه او مرا به یاد موج‌سواران کالیفرنیای جنوبی می‌انداخت. او در جاکارتا متولد شده بود، مادرش خانه‌دار و پدرش تاجر یخچال و دستگاه‌های تهویه هوا و از طرفداران «الویس» بود. خانواده او مسیحی بودند. یودی در بچگی دوست نداشت کفش بپوشد و به همین دلیل بخش اعظمی از دوران کودکی و نوجوانی‌اش را در اتاقش گذرانده بود و آنجا بود که نواختن گیتار را آموخت... .