نویسنده در کتاب حاضر، کوشیده است ضمن ذکر اصول کلی "خودکاوی"، انسان‌ها را به تلاش در راستای خودکاوی تشویق کند. به عقیده‌ی نویسنده، خودکاوی، به شناخت کلی ساختار شخصیت کمک می‌کند و این شناخت نه تنها به کشف و رشد استعدادهای درونی‌ای که تا کنون از تجلی بازمانده و به حالتی نیمه مرده درآمده‌اند یاری می‌دهد بلکه به رشد و تکامل استعدادها و امکاناتی کمک می‌کند که می‌توانند یک شخصیت نیرومند و هماهنگ بسازند. کتاب به یازده فصل تقسیم شده است که مباحثی چون امکان و فایده‌ی خودکاوی، سهم بیمار در جریان روان‌کاوی، خودکاوی گهگاهی و... را شامل می‌شود. نویسنده در باب امکان و فایده‌ی خودکاوی تصریح می‌کند که هر روان‌کاو بر این واقعیت آگاه است ک هرقدر بیمار در جریان روان‌کاوی و تجزیه و تحلیل با روانکاو همکاری بیش‌تری داشته باشد، روان‌کاوی سریع‌تر، موثرتر و مفیدتر جریان خواهد یافت.