"یاسمین" زن خانه‌داری است که تمام وقت خویش را در زندگی با خانه‌داری، بچه‌داری، شوهرداری و از این قبیل کارها می‌گذراند. به نظر او دو پسر 10 ساله و 4 ساله‌اش ـ کامیار و مهیار ـ نیاز به مراقبتی همه‌جانبه دارند، آن‌ها باید درس بخوانند، تربیت شوند و تغذیه شوند. از سویی "عباس" ـ شوهر یاسمین که پزشک است ـ به رفتارهای یاسمین ایراد می‌گیرد و او را سخت‌گیر، بداخلاق و عصبی به حساب می‌آورد. "هاله" ـ دوست دوران دبیرستان یاسمین ـ به همراه شوهرش "رضا" از دوستان خانوادگی یاسمین و عباس هستند. هاله مرتب از نحوه‌ی برخورد یاسمین با مسائل زندگی ایراد می‌گیرد و به او گوشزد می‌کند که او نیز یک زن است و باید از زندگی خویش در کنار وظایف مادری و همسری‌اش لذت ببرد. سراسر زندگی یاسمین حرف‌ها و افکاری است که مرتب ناگفته و در دل او باقی مانده است. یاسمین شبی به طور پنهانی حرف‌های شوهرش را با پسردایی‌اش می‌شنود و متوجه می‌شود که عباس متوجه‌ی مشکلات اوست. زندگی یاسمین، هاله، عباس و بقیه مانند گذشته تکرار می‌شود و ادامه دارد.