از اواسط عصر قاجار، به ویژه در دورة ناصرالدین شاه «لاله‌زار» مرکز گردش‌گری، تفریح و کانون رفت و آمد روشن‌فکرهای ایران شد و در کنار آن تاسیسات فرهنگی و هنری چون تئاترها، سینماها، هتل‌ها، رستوران‌ها، کافه‌ها و مراکز شادی و سرور ایجاد شد. نویسنده در کتاب حاضر، ضمن بررسی تاریخچة احداث و پیدایش خیابان لاله‌زار، به بحث دربارة محله‌های قدیمی تهران می‌پردازد. هم‌چنین به فرهنگ، آداب و رسوم، پوشاک کوچه‌ها، مشاغل، برخی از شخصیت‌ها و حوادث در تهران قدیم اشاره می‌کند. لاله‌زار در این کتاب نماد و سمبل نوگرایی و تجدد و روشن‌فکری درجامعة ایرانی است. برخی از عنوان‌های مطالب کتاب عبارت‌اند از: نقشة تهران قدیم؛ محلة عودلاجان؛ محلة چال‌میران؛ بازار؛ سنگلج؛ نقشه‌برداری از شهر دارالخلافة ناصری؛ عدد نفوس محلات شهر؛ توزیع اجاره‌نشینی در محلات شهر تهران؛ تعداد خانه‌های شهر تهران؛ شعبان جعفری؛ نقش قهوه‌چی در جامعة آن روز؛ و دروازه‌های تهران.